Somewhere

Kaninang umaga, ginanap ang aking recital. Voice recital sa college of music. Kasi nag-vovoice lessons ako diba, so kanina ginanap yung recital/finale para dun. Ang saya nga eh. Nagbunga ang isang sem kong pagkanta. :))

Nakakainis, may mga sablay sa araw na to. Like, sumablay yung piano kaya medyo sumablay din ako sa isang part.... halata ba? Halatang halata ko e. Tas yung pag video pa super layo so di masyadong kita yung mukha ko. Kamusta naman yun diba. Pero rinig boses ko kahit ang layo. At wala akong picture. Madaya si papa. TSK.

Pero overall, maganda naman daw. Mataas at powerful daw boses ko sabi ng tatay ko. Pinost ko sya sa youtube eh. So maraming nakakapanood... Kasi pinost ko din sa FB. Tas pinapanood ko sa kanila, sa YM. AYON. :)) Hehehe.

Eto panoorin mo.. Sabihin mo kng maganda.



:)

♥♥♥

lovelovelove,
eLise.

♥♥♥

Lave Mo ~ Catering

Lave Mo ~ I love you Mo Lave :)

Ngayong araw ay function day naming mga Molave. Kami ay nagserve ng pagkain para sa 100 katao for 100 php each. Ang mahal ba? Akala niyo lang yun! Ang aming menu ay:

Pot Roast

Tuna Pasta

Chocolate Éclair

Dinner Rolls

Ano nga ba ang theme ng aming function? Ah basta, basta SOSYAL! Yan ang sagot ng mga Mo Laves pag tinatanong kami kung anong theme. Well, malay ko nga ba kung anong tawag diyan. Italian ba? Hahaha! Hindi rin ata.

Grabe, dahil sa function, para kong 24 hours nagluluto. Mula hapon hanggang next hapon? Haha! Garabeto. Super! Hindi naman ako nagsawa niyan sa pagluluto e no? Busog na yata ako bago pa ako kumain ng mga pagkain....

Simulan ko storya kahapon. Kasi kahapon, dapat diretso uwi na ko after ng Math. Kasi dapat magluluto na kami sa bahay. So nagpaalam ako kay maam flor... kung pwede bang umalis at next week na mag practicals sa CC. At sobrang... shoot! Kagulat gulat yata ang reaksyon niya?! Last day na pala yata ng practicals kahapon at pag di kami nag practicals, over 50 na lang kami...So parang. Sh*t babagsak akong CC?! Parang what the hell?! Tapos hinahanap ko si Michelle ng bongga, di ko sya mahanap at sobrang kinakabahan na ako, bago pa kasi ako mag decide na uuwi ako agad, kabado na ako sa CC namin, so parang.... mare, where are you na. Go na dali! Mabuti naman uso ang cellphone, este ang pang-aarbor ng cellphone para makitext (salamat ha?).... nagpakita si mare, at may dala na siyang gata! Nice one! At lets go CC, habol tayo! Naiwan pa namin yung recipe kaya nirewrite ni mare. Bahala na mapagalitan, basta pasado! Okay na magka 84 kaysa highest possible na 50, ano.

Erase erase. At least tapos na ang CC. Unit test na lang yata. Akala ko pa naman pagkatapos ng practicals, okay na okay na. Well, anyway.

So ayun ipagpalagay na nating umuwi na ako agad sa bahay at dumeretso sa kabilang bahay. Grabe! Pagkauwi ko ng bahay, bihis, apron. Punta kila nathan. Tapos makitulong sa paggawa dun ng mga bagay bagay. Chop chop chop ng garlic and everything. Mabuti at hindi ako nag onions, dahil IYAKIN ako sa sibuyas! :((

And so kailangan magsabay na magluto ng Pot Roast kasi sa pagkakaalam ko o namin, 1 1/2 hours yun. Grabe lang. Ang sabi 1 1/2 hours, umabot kaya ng 3 hours para sobrang maging malambot siya. Syempre di naman kami magseserve ng parang bubble gum pag kinain no. Grabe lang, grabe talaga! Yung Pot Roast, kasi yung recipe for 100 people, e by batches, so tinantsa ko na lang yung kung ilang kilo ba yung niluluto ko kaya ilan ba yung ganyan ganyan.... In fairness, first time ko ata lutuin to, pero... pero masarap naman ata. Malambot naman daw.

Siguro mga 8:30 umuwi kagabi yung mga di taga-UP, tapos mga 10:30 ata umuwi yung mga taga UP... tapos ako, galing sa bahay nila Nathan mga 11:30... haha. Kasi naman, ang tagal talaga ng Pot Roast tapos ang dami naming niluluto. So ayun. Bonding! Parang nung mga bata lang kami ah. Pasok lang ako sa bahay namin at pasok lang siya sa bahay namin ng walang katok. Di na uso e no?

So pagdating ko ng bahay, ayos ayos ng mga gamit, tapos tulog, bagsak na ko ng 12 mn. Grabeee. Ayun. Tapos habang natutulog ako, nakakarinig ako ng tumatawag sakin ng ELISE, akala ko tatay ko... Tapos ayaw ko pang gumising kasi feeling ko hindi pa umaga... Akala ko maaga pa.. Tapos parang... May tumatawag sa bahay namin ng di tumitigil. Effective! nagising ako dahil sa landline calls! Kasi binaba ko yung tawag, sinagot ko, si Nathan nga. So sya pala yung nag-intrude sa panaginip ko.. At 4:30 am, nasa bahay na siya at nagrereheat na kami ng Pot Roast.
Sobrang sabog ko din nung umaga. Kung sabog si Nate, ako din. Grabe, ang dami kong natatapong tubig/sauce. Mabuti nga at tubig o sauce lang yung natatapon ko eh. Grabe talaga, antok pa. Sobrang nakakapagod kasi yung cooking kahapon eh. So ayun. Talagang masasabog ka... Si nathan sabog kasi... kasi ayun.

Grabe, 7 AM kami umalis ng bahay, eh balita ko 7 AM ang klase. So delinquente na rin pala akong estudyante ngayon? Haha! So syempre, kailangang ayusin yung stuff and all, so ayun 7:30 nakapasok ng Algeb. Tapos pagkapasok ko, di ko alam kung ano yung pinapag-aralan. DI KO GETS. OMG. Parang.... "ano yang triangle na yan?!..... Tatlong airplane na nagbabanggaan?" Weird lang talaga.

Fast forward na nga. Tinatamad na ko.

Nagluto kami ng gravy. Nagdish-out kami ng 100 plates. Ang ganda ng decors ng multi. May red table cloth tapos walang ilaw kundi floating candles. Romantic touch. Tapos bossa nova yung music. Ang cool.

Masarap daw yung Pot Roast. Malabnaw yung gravy. Mahirap hiwain pero malambot sa bibig. Sabi ni maam flor may mali daw sa Tuna Pasta. Pero 3 cups flour naman talaga yun. So sabi niya malabnaw yung sauce. Pero masarap yung tuna talaga. Masarap yung tuna pasta. Overcooked daw yung veggies, pero ayos lang. Masarap chocolate eclair.

Sobrang nakakabusog ng menu namin pala. Grabe kahit chocolate eclair na super sarap di ko na makain eh. Sayang.

So conclusion or whatever:

Napasaya ng function na to ang araw ko! Actually masaya na ako sa thought na masarap yung luto ko at yung sa accomplishment na nakaya naming magluto for 100 people at binebenta yun. kahit walang kita...

basta MASAYA.

at isa pa:
nabunutan na ko ng isang tinik. WOOOHOOO!:)

♥♥♥

lovelovelove,
eLise.

♥♥♥

E L I S E

Ang blog na ito ay dedicated sa write up na ginawa ng dalawa sa aking mga mabubuting kaibigan para sa akin. ito ay kinompile ko... nung isang beses ng physics. hahaha. nung araw na hindi ako nakikinig dahil brownout. o sige na. next blog ay for daldal mode ko na, ito ay para sa writeup ko pa eh. haha.

How would you name a science geek, a math wizard, and a comedienne, all combined into one person? That would probably be named Elise.

Elise is one of the smartest students in the batch. She is very studious, responsible and hardworking. Brilliant, bright and beautiful, everything about her sets her apart from others. Elise is unique. Music is Elise, Elise is music, you’ll rarely find the two apart, considering how Elise is such a wonderful singer.

But, if there’s one thing that you would not forget about this person is her “forever bangag” attitude. Smiling is second nature to her, like the famous Energizer bunny, she seems to have an unlimited supply of energy. She loves to laugh, eat, cook and share all her fun experiences. She seldom frowns, as she believes that happiness comes from the simplest and most shallow things in life. She always thinks positive and always seems to be enthusiastic of doing many new things. She loves to take pictures and she is composed around other people. She is always willing to meet new people, her optimistic nature just draws people toward her.

But Elise is never Elise if you don’t mention her friends, the people she loves the most. A friend’s pain is her sadness, a friend’s joy is her happiness, a friend’s problem is a problem to be solved together, that’s the way Elise thinks. Whatever the world threw at her, she held her head high and taught her friends to do the same. One thing you’ll always look for is her smile. “Good luck.”, “I’m here for you”, “You’re not alone”, Elise’ smile says it all.

--------------------
maraming salamat sa mga gumawa nito. sige na nga, i'll reveal na. salamat kenneth at mikmik. at sorry kung "murdered" yung gawa niyo sa akin....

ginawan din ako ni amae ng something... at nakakatouch.... kaso di ko alam kung paano ko siya isasama... masyado akong natuwa na namimiss niya na rin ako...
---------------------

AMAE's version :)

Miss na miss ko na itong babaeng ito. Lalong lalo na dahil isa siya sa mga taong walang sawang nagpapabalik sa akin. Lumaki ako kasama niya, nakita ko kung gaano kalaki ang pinagbago niya sa pagdaan ng panahon. Mula sa batang babaeng mahiyain at halos di lumalabas ng bahay na ngayo’y naging napakalakwatsera at masayahin. Marami na siyang naitulong sa akin at masuwerte akong naging kaibigan ko siya. I’m rooting for you all the way.
..... I love you megay. :)

-----------------
Kung gusto niyo akong gawan ng write-up, you can still do so.
Pauline, Karina, Mara, Rjoy, kung balak nyo akong gawan. Sige lang... I'll keep it still. Nangungulit lang talaga MC kaya pinasa ko na. Maganda naman yung composition daw eh... :)

I LOVE YOU ALL! :)
:)

♥♥♥

lovelovelove,
eLise.

♥♥♥