Elizabeth Ann

Elizabeth Ann
I hope you'll enjoy viewing my online blog. This is my online diary. :)

Monday, March 30, 2009

march 30 and may 16.

March 30 ngayoooooooooon!!!!!!

yes, OMG. 30 ba talaga ngayon. gulay! may naalala akong trip. haha. **nagbabasa ka ngayon? haha. offline ka nang sinulat ko to, pero alam mo yan.** adik.

Hay naku, nakakapagtampo, tsk. akala ko manonood kayo ng culmi namin? sayang wala akong mapag-alayan ng culmi namin. mahilig ka sa musicals diba, pero di ka nanood, umuwi ka agad.. Tssk. At syempre dito ako nagtampo. HAHAHA. Alam ko naman kasing mapapadpad ka dito sometime eh. Ikaw pa.

actually, naalala ko lang bigla na 30 ngayon. pero sa totoo lang ay nagbblog ako dahil sa culmi.

LAST CULMI NA NAMIN. :(

oo, kanina, at ayun, talo. pero okay lang, ang saya naman ng On My Own, Do You Hear the People Sing at ng One Day More! Grabe! Ang saya lang ng musical. Hahaha. Kahit na panget na, sige lang! maganda naman eh. :(( Haha. Ang career ba ng on my own emote. Sa do you hear, nahuli lang tlga yung piano. At huhu. grabe nag away pa ata ang gold, WAG NAMAN PLEASE. aylabyu gold eh. :p hahaha. ONE DAY MORE! talo talo si diego eh. ang emote. wooo. dapat kasi talaga si maan na yung cosette.... *maan, peace*... Ayun, masaya naman! Basta, mahal ko pa rin ang mga kanta ng Les Miserables.

Naku. Hindi ka kasi nanood. Segway.

At MAY 16th?? wooooooooooooooooooooooooooooooh!!!!!!!
yun lang masasabi ko.... WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH.

GRABE. SHEMAY. GULAY. SHOCKING. OVERWHELMING. ADDICTING. CUTENESS.

*insert words pa*

grabe talaga si David Archuleta! Napanood ko yung video na about sa May 16th, at ang cute cute niya! They're coming HERE on MAY 16th! Sila ni COOK!!! I need to watch THEM! I need to watch HIM! Kailangan ko mag-ipon o gumawa na ng paraan at lahat lahat. OMG!! Pano tayo makatulog nito karliiiiiiiiiiiiiie!! darating si ARCHIeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!


lovelovelove,
eLise.

Saturday, March 28, 2009

sa gabi ng dilim.

Isinulat habang earth hour, sa isang papel, flashlight ay selpon.

Nasanay ako sa buhay na may liwanag (courtesy of Meralco -- "May liwanag ang buhay!"). At ngayong earth hour, nasaksihan ko ang pagsakop ng dilim sa aming paligid.

Salamat at nagparticipate ang mga kapitbahay kong malapit samin.

Sa totoo lang, takot ako sa dilim, ayokong nag-iisa, ayoko dahil takot ako na baka may kung ano sa paligid. Ngunit ngayon, hindi. I feel safe. *Syempre nasa bahay lang ako noh* Hindi ako kakainin ng dilim.

Kay ganda pala ng dilim. Sa dilim, ako'y napag-iisa. Ako'y nakapagpapahinga. Ako'y napag-iisip. Naisip ko, dati rati, sa dilim, may kasama akong maglakad, pero ngayon, wala na. Wala na sila. Napatingin ako sa bahay nila. Nakalulungkot isipin pero yun ang totoo, wala na sila, at ako'y nalulungkot, heto. Pero natutuwa ako pag naaalala ko lahat ng mga memories with them. It's so dramatic. Pero, so much have changed.

.....

Isn't there anyone who'd join me in the dark?

"In the darkness, I feel his arms around me, and all I see is him and me forever and forever..."

naisip kong magtanong...

E: kung andito ka ngayon, anong ginagawa mo?
sagot: tinataguan ka.
E: tapos ako kumakanta, "hinahanap-hanap kita.... hinahanap-hanap kita.."

sa umaga't sa gabi sa bawat minutong lumilipas, hinahanap-hanap kita.
at kumanta na talaga.

"and i know, it's only in my mind... that I'm talking to myself and not to him.. and although I know that he is blind... still I say, there's a way for us..."

yes, it's only in my mind. but there's a way for us? haha. xD

"I love him, but when the night is over, he is gone, the river's just a river, without him the world around me changes, the streets are bare and everywhere the streets are full of strangers."

Kay ganda ng dilim. Pero pagkatapos kong isulat to, natakot ako kasi may narinig ako sa taas. Tsaka mag-isa lang naman talaga ako. Kaya nakakatakot. Sana hindi ako nag-iisa. :)



lovelovelove,
eLise.

Monday, March 23, 2009

whatever you.

whatever you talaga.

pero bakit ako nalulungkot.

ba't ako naiiyak nanaman. GRRRRRR.

kairita talaga.

as in. >:

wala ba akong pakialam?
sino ba naman ang ewan diyan.
eh ayaw naman magsalita, tinatanong.
so, anong gusto mong gawin ko?
pilitin ka??

tarayan mo ako, tarayan din kita.
tapos ngayon ganiyan ka.

MUSTA.


lovelovelove,
eLise.

argh.

ARRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHH.

eto nanaman ang blogpost na naglalabas ng inis at asar sa ilang mga bagay bagay.

sinusubukan kong wag maasar. wag makialam. maging walang pakialam. maging no reaction. pero nakakainis kasi talaga eh. bakit ba ko naiinis ah. GRRRRRRRRRRRRRR. GRRRRRRRRRRRRRRRRR.

kung ayaw mo makipag-usap edi WAG. wag ka nang magdahilan. dinadahilan mo pang masama ako. bakit? wala ba akong karapatang magtaray? ano ka, hilo?

at ngayon, trip lang yon? natawa ka pa? HINDI KA NAKAKATUWA EH. hindi na nakakatuwa yung joke mo. nakakasakit ka na. KAINIS. kung hindi lang *insert reason here*. Kung hindi.

Ika nga sa reaksyon... "you're hurting my feelings." Ang whatever talaga ng reaksyon na yon pero ang sarap gamitin. HAHA.

GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR you. Do you even feel a thing. Do you.

WHATEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEVER to you. WHATEVER ka.

and now, I don't care.

:)


lovelovelove,
eLise.

Wednesday, March 18, 2009

pag-aaral ni isagani.

"Parang mga bilanggo ng gobyerno ang mga estudyante.
Salat na salat ang mga ito sa natututuhan
tulad ng pagkakasalat ng bilanggo
sa pagkaing inirarasyon
ng nakasubasta sa pagpapakain."


----Isagani. El Fili. (Ongcoco)

Naisip ko dito yung sinabi ni Maam Manzano ukol sa mga diskurso ng terorismo. Oo nga naman. Parang mga bilanggo ng gobyerno ang mga estudyante: kasi, sila ang may control nga ng curriculum ng mga mag-aaral. Sila nagpapasya kung anong dapat nating malaman at hindi natin malaman. Paano nagiging salat ang mga estudyante sa karunungan? Marahil ay naituturo ang kasaysayan sa mga estudyante sa ibang lugar, ngunit marahil ay hindi gaanong naipapakita yung "other side" kumbaga... Kasi diba tinuturo na... ang pamahalaan ay anti-terorismo pero hindi naman itinuturo yung what's behind that? Hindi sa lahat, malamang. ewan ko lang ah. hindi ako sigurado.

Pero ayon kay maam manzano, maswerte kami at UP kami at ibang klase ang pagtuturo dito. Onga. Onga. UPIS. Maswerte tayo. Kaya ayon, sana eh na-aappreciate natin yung mga ganitong pagtuturo sa atin kahit sabihing mahirap pa siya. kahit sabihing mahirap. Kritikal naman. (Maybe not all, pero, at least...)

Well. Mahirap lang talaga pag maraming requirements. ANG DAMING REQUIREMENTS. Alam naming ito ay para sa aming pag-aaral, pero napapagod rin kami. Ang kulang sa amin ay ORAS. :\
:)


lovelovelove,
eLise.

Tuesday, March 17, 2009

westlife fever.

wow. ang ganda ganda ng lyrics ng westlife. namimiss ko na sila, WESTLIFE.

You're like a storm against a window.

Followed me round just like a shadow...
...until you bring back your devotion.

See moving on just isn't working.

And all I've been doing is protecting a life for the sake of my pride.
Why do you ever set me thinking?
We could be more than just amazing.
If I admit it, would you let me make it right??
Is it all wrong?
We could be more than just amazing.

---------------------

Can't believe that I'm the fool again. I thought this love would never end.
...How was I to know? You never told me.
Sadly, you never gave me too many chances to show you how much I care.
I should have seen it coming. I should have seen the signs.
Anyway, I guess it's over.

If I could I would, turn back the time...
...Anyway, I guess it's over...

---------------------

this was not your dream, but you always believed in me.
I wanna go home, I miss you, you know.

I'm just too far, from where you are, I wanna go home.

---------------------

everybody's looking for that something,
some find it in the face of their children, some find it in their lover's eyes.
you can't deny the joy it brings, when you find that special thing,
you're flying without wings...

it so impossible, but it may seem... you've got to fight for your every dream, cause you may know, which one you've let go, may make you complete...

it might make you laugh or cry...

There are things that only I know, those are the things that make you mine..

--------------------------

Tonight, I'm gonna make it up to you... Tonight, I'm gonna be a part of you. Tonight, you're gonna know how much I miss you.. And I miss you so.

WOW. Sana ganito kasi ang prom songs. Basta namiss ko talaga ang westlife. I love them talaga. :)

:)


lovelovelove,
eLise.

bakit.

bakit??
bakit oo?
at bakit hindi?

bakit?
bakit hindi?
bakit oo?

bakit muna hindi?
bakit muna oo?

sige bigyan mo ako ng dahilan.
bigyan mo ako ng dahilan.

--------------------------------

ngunit bakit hindi maipaliwanag ang nilalaman ng isang mensaheng ipinarating? hanggang saan nga ba ang abot ng isang 'joke' kung tawagin? iyon ba ay isang kasinungalingan?

bakit hindi ako naniniwalang iyon ay isang kasinungalingan? Hindi iyon isang kasinungalingan. Hindi.

-------------------------------

Marahil dahil kahit paano ay naging totoo rin ang mga bagay bagay na iyon. Ngunit bakit ganito.

Kung kailan nalaman ang katotohanan, mawawala na nga ba ang kasinungalingan? Ganoon ba ang ibig sabihin noon?

-------------------------------

hindi ito lablife. asaness you.
00011. 01111. 01000.


:)


lovelovelove,
eLise.

Monday, March 16, 2009

wala lang.

wala lang.

oh ikaw, diba walalang yun. bakit ka diyan nalulungkot? ano bang ginagawa mo ha? ang ewan mo talaga. diba walalang yun. kaya anong kailangan mong ikalungkot mo diyan? huh? ang weird mo talaga as in ever. hindi na kita naiintindihan elise.

*kausap ang sarili.*

diba nga wala lang yun, sineryoso mo naman, nagpadala ka naman. ito talaga oh. para kang baliw. ang labo mo. ayan nalulungkot ka tuloy. kung hindi mo sineryoso yun edi sana kahit talo ka masaya ka pa rin. tsaka bakit ka kasi sumasali sa isang larong hindi ka naman marunong? at hindi mo naman sigurado. edi sana hindi ka natalo. at ano ba kasi talaga yun, hindi mo naman din naiintindihan??

*nararamdaman ng isang elise na natalo sa isang laro. haha.*

bakit ka ba kasi natutong magmahal. edi sana hindi ka nalulungkot. kung hindi ka natutong ma-attach sa mga tao edi kahit wala na sila okay lang sayo. ano ka ba elise, natotomboy ka na ba?? sige, maging tomboy ka na lang. ay, asa naman. haha. pero pareho lang eh, na-aattach ka na sa mga tao, ayan pag nagpaalam na sila sayo malulungkot ka.

*double meaning*

bakit ka naman kasi biglang mawawala? kay bilis naman ng panahon. parang nung isang araw lang eh nagkkwentuhan pa tayo. ngayon eh biglang wala na.
huh? biglang ganon daw ba? hindi ko naiintindihan.

*nalalabuan*

sa sinabi mo parang natuwa ako. akala ko, akala ko. akala ko lang. natuwa ako. nakakatouch lang kaya. pero nung tinanong kita parang wala ka nang pakialam. hindi na talaga kita naiintindihan. haynaku, nakakainis ka. sige, maiinis na lang ako sayo. para mainis na lang ako. at mainis na lang ako. pero hindi ko kayang mainis sa isang tao.

*haynaku, naiinis?!*

bakit ka naiinis? bakit ka disappointed? were you expecting something na hindi natuloy? were you expecting something more? I don't know. I don't know.

*kausap ko pa rin ang sarili ko*

SORRY? hindi ko maintindihan ang salitang sorry ngayon. hindi ko maintindihan. HINDI NA.

hindi ko na alam. so ang blog ko ay puno ng kalabuan.

someone please EXPLAIN to me what's happening?!
:)


lovelovelove,
eLise.

Sunday, March 15, 2009

.

Walang maisip na title. basta blog ko sya for today.
Nothing special.

I can't understand myself. I can't understand!!

Bakit kaya ako naluluha ngayon. Hindi ko alam. Pero hindi ba masaya na ako? Pero bakit ako naluluha?? Ang weird weird weird ko! Di ba dapat eh natawa ako? Hindi ba dapat sumisigaw na ako sa tuwa? Hahaha. Hindi ko alam eh.

Kanina lang nagpapakabangag ako sa pagtetext text. Sobrang bangag ko at puro ka-pogian ang usapan. Bangag din yung kausap ko. Wahahaha. WOOOHOOO.

Kahapon lang eh bangag din ako, pinapaamin ako ni karina kung anong meron sa amin?! HAHA. Natotomboy na ko? HINDI AH. Feeling ko naman di to nababasa ngayon ni karina, pero di ako natotomboy. Hahahaha. Hindi talaga. Pero basta ang bangag ko at natatawa ako kay karina...

Tapos kanina lang, sobrang nalungkot talaga ako. Buti na lang may kausap ako sa selpon kong smart.

Tapos kanina lang kausap ko yung crush ko nung grade 6. wooohooo. NYAHAHAY. ni-reveal ang sarili. di niyo naman kilala eh.

At ayun. Ayun. Bakit ako naluluha ngayon? Bakit? Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Grabe.

Ang bilis ng panahon. Sobrang bilis. At ayoko pang gumalaw pa muli ang oras. Tigil muna. Ayoko pa mag grade 10. ayoko pang umalis ang ownayn.

Tama, tigil muna, ayoko mag oral defense.
:))


lovelovelove,
eLise.

Saturday, March 7, 2009

remember.

...

Been trying not to think about people.
But suddenly I remembered,
Saw our pictures,
Remembered the old times,
Remembered when we were still complete.
A flash of emotion came to me.
It was sad,
There was longing.
But it was still wonderfulThat those moments
Happened some time
In our lives.

...

lovelovelove,
eLise.