kung ganito.
Patapos na ang taong 2008, malapit na mag marso. sumagi sa isipan ko ang pamunuan ng kamag-aral sa susunod na taon. akademikong taong 2009-2010, ang huling taon ko sa UPIS. Naku, ang tanda ko na pala. Kabilang na ako sa mga seniors next year. Naku, naku.
Paano kaya ang susunod na pamunuan ng kamag-aral? Naiisip ko lang. Kasi
kung ganito ang pagtrato ng mga tao sa pamunuan ng Kamag-Aral, na parang, "tara, magKA na tayong lahat next year para masaya!". Ay, hindi ako nakakakita ng mabuting initiative, o yung drive, na gusto talagang magsilbi. Parang gusto magKA para sa, walalang. Para "masaya" ang buhay, para masabing "KA ako." Pero ano, ano ba talaga? Hindi ko alam, pero hindi ko lang talaga gustong nakakarinig o nakakatanggap ng mga ganoong komento tungkol sa pagiging KA, na parang biruan lamang. Well,hello. Hindi naman ganoon yun eh. Ang pagiging KA, hindi lang naman taga-announce, taga-ganito ganyan. I mean, it's a lot deeper. It's a lot more.. *insert adjective*...
Ayoko nang sabihin kung anong kailangan sa pagiging KA... Pero eto na lang, matinding kasipagan at pagkakaisa. Drive. Sincerity. Sacrifice.......... a lot more.
Ayokong mag tunog nagmamayabang kaya ayoko na ituloy masyado. Hindi rin ako nang didiscourage noh... Pero basta, a lot more.. a whole lot more..
Kung gusto mo talagang gawin ito para sa school mo, kahit anong mangyari ay gagawin mo ito, at hinding hindi mo ito pagsisisihan. At pag-iisipan mo itong mabuti. Handa ka magsakripisyo. Mayroon kang isang puso ng isang volunteer. Iskolar.
"Kung ganito na lang..., paano na??"
Goodluck na lang sa susunod na taon.:) Pero ayoko pa. Ayoko pang mawala ang mga grade 10 ngayon upang palitan namin. Ayoko pa silang gumraduate. At ayoko pa silang mawala. Kasi pag nawala sila, oras na namin. Tsaka, mamimiss ko din. Haha. Ano, ang labo ko na.
Patapos na ang taong 2008, malapit na mag marso. sumagi sa isipan ko ang pamunuan ng kamag-aral sa susunod na taon. akademikong taong 2009-2010, ang huling taon ko sa UPIS. Naku, ang tanda ko na pala. Kabilang na ako sa mga seniors next year. Naku, naku.
Paano kaya ang susunod na pamunuan ng kamag-aral? Naiisip ko lang. Kasi
kung ganito ang pagtrato ng mga tao sa pamunuan ng Kamag-Aral, na parang, "tara, magKA na tayong lahat next year para masaya!". Ay, hindi ako nakakakita ng mabuting initiative, o yung drive, na gusto talagang magsilbi. Parang gusto magKA para sa, walalang. Para "masaya" ang buhay, para masabing "KA ako." Pero ano, ano ba talaga? Hindi ko alam, pero hindi ko lang talaga gustong nakakarinig o nakakatanggap ng mga ganoong komento tungkol sa pagiging KA, na parang biruan lamang. Well,hello. Hindi naman ganoon yun eh. Ang pagiging KA, hindi lang naman taga-announce, taga-ganito ganyan. I mean, it's a lot deeper. It's a lot more.. *insert adjective*...
Ayoko nang sabihin kung anong kailangan sa pagiging KA... Pero eto na lang, matinding kasipagan at pagkakaisa. Drive. Sincerity. Sacrifice.......... a lot more.
Ayokong mag tunog nagmamayabang kaya ayoko na ituloy masyado. Hindi rin ako nang didiscourage noh... Pero basta, a lot more.. a whole lot more..
Kung gusto mo talagang gawin ito para sa school mo, kahit anong mangyari ay gagawin mo ito, at hinding hindi mo ito pagsisisihan. At pag-iisipan mo itong mabuti. Handa ka magsakripisyo. Mayroon kang isang puso ng isang volunteer. Iskolar.
"Kung ganito na lang..., paano na??"
Goodluck na lang sa susunod na taon.:) Pero ayoko pa. Ayoko pang mawala ang mga grade 10 ngayon upang palitan namin. Ayoko pa silang gumraduate. At ayoko pa silang mawala. Kasi pag nawala sila, oras na namin. Tsaka, mamimiss ko din. Haha. Ano, ang labo ko na.
♥♥♥
lovelovelove,
eLise.
eLise.
♥♥♥
No comments:
Post a Comment
Hello. Please feel free to comment but please enter your name. You must enter your name. okay?! Thank you very much. Do not forget to write your name.