la, la.

Somewhere - the music piece that I shall try to sing.

La La La La.

Ang hilig nating gamitin yan upang ipahiwatig na tayo ay pakanta kanta at akala nating lahat ay ganun kadaling kumanta ng La La La, pero nalalaman nating hindi pala dahil kung i-try mo kayang Le Le Le, kaya mo pa ba?

....................

Inaamin ko na ang araw na ito ay isang araw ng katangahan. Kailan pa ba ako nawalan ng katangahan sa bawat araw araw na dumaraan? Ayos lang yan. Ayos lang. Kasi, pumunta ako ng College of Music. Nakita ko sa aking orasan este cellphone na ang oras ay 1:25. eh, 1:30 yata ang aking klase, so, nagmamadali ako. Sinubukan kong dumaan dun sa shortcut, akala ko kasi semento naman siya at walang putik. Eh, may basa. Akala ko mababaw lang. Tapos umapak ako, medyo bumaon yung tsinelas ko tapos pag alis ko ng paa ko.. *pluk* May bagong design na tuloy ang aking bright blue pants. =))

Eeewness sa aking pants na may brown spots at lalong eewness sa aking paa na putik putik. Nakakahiya talaga. Tapos nakalimutan ko pa kung saan yung CR sa Music. Fine. Okay. Katangahan.

Hahabol sana ako sa SMMART seminar after ng klase ko. Pero nahihiya na nga ako na mga 2:30 ako darating dun eh, mas lalong mahiya naman ako na putik putik ako diba. So ayun, di na lang ako nakahabol. Sorry SC.

............

At alam niyo ba kung bakit ko sinasabing ang La La La ay hindi pala ganoon kadali? Ganito kasi ang kwento. Pinapakanta ako ni Sir Greg, kasi nga voice tapos syempre mataas. Edi ang taas taas taas taas. Hehe. Edi ni-vovocalize ako ni sir. Tapos nakakahiya talaga, bakit ganun yung boses ko, nipipiyok piyok ako. Nawawala wala yung boses ko. Nadedepress tuloy ako na natatawa sa sarili. Ang loser ko. Hahaha. =))

Edi ayun, kanta ako ng SOMEWHERE... There's a place for us... Someday Somewhere, we'll find a new way of living..... :p Haha. Eh ang taas taas nga tapos ayaw lumabas ng boses ko so sabi ni sir Greg, gawin ko sa La, La. Edi ginawa ko sa La, La. Grabe, kaya naman, sabi sakin, gawin ko E, E. Hindi ko magawa ng maayos, tawa ako ng tawa. *Grabe, di pa rin ako nagbabago, tinatawanan ko pa rin sarili ko pag kumakanta ako.* Gawin ko Le Le, haha. di pa rin. Hirap pa din. Wahahaha. Kasi naman eh, bakit takot yung dila ko sa E, E. =))

Nakakatawa, siguro medyo malabo yung pagkakakwento ko, kasi kailangan ng demonstration eh. Wahahaha. Pero heto lang, heto lang ang masasabi ko my dear friends.

Kapag nagrecital ako sa end of sem, panoorin niyo ako ha? I need your support. :) Pero wag niyo akong patatawanin ha? Seryoso na ako dito. Dapat. Hihihihi.

By the way, salamat kay marian, gagawan niya ako ng blog design/layout. Kasi naman eh, emo daw yung layout na minodify ko, sabi ni apol. Eh para matigil na ang emo-ness. At saka hindi kaya ng spirits kong gumawa ng design eh. Inaamin kong napagkanda tamad ko sa codes at colors at wala akong creativity masyado sa akin. Kaya maraming maraming maraming salamat MARIAN BARRO. :)

:)

♥♥♥

lovelovelove,
eLise.

♥♥♥



click here to comment!!