Grabe, magddrama na nga muna ako nanaman sa blog ko! Shemayy! Naiiyak ako. Alam niyo ba yun, yung tipong maaalala niyo tas maddrama kayo bigla? Nangyayari sakin ngayon. Ang drama ko. Ang ECHOS ko.
Naranasan mo ba yung... malayo sayo yung dalawa sa best friends mo. Na yung dalawang yun ay kasama sa closest friends mo at friends mo since bata ka pa? At naranasan mo na ba yung at a moment biglang mamimiss mo sila ng sobra sobra? Bigla mong narerealize na... ilang taon pala talaga kayong biglang magkikita at magwowonder ka kung kailan kayo ulit magkikita at kung anong nangyayari na sa kanila?
Nangyayari sa akin ngayon.
SOBRA. Megay! Paupau! Miss na miss ko na talaga kayo. Grabe, naaalala ko pa ngayong gabi yung araw na pinaiyak niyo akong tatlo ni mara dahil sinasabi niyong iiwan niyo ako sa madaling panahon dahil kakailanganin niyong pumunta ng America. Pero ganun talaga ang buhay eh, people come and go. Pero sa totoo lang, they don't really go, kasi they stay within you naman kahit malayo sila. Or they leave something in you. Pero I mean, nandoon pa rin yun eh, yung kung anong meron kayo. Friendship. Pero nakakalungkot lang talaga na malayo kayo sa isa't isa.
Kaya siguro ayokong i-promote ng Pilipinas ang OFWs at ang migration eh. Maraming taong napaghihiwalay.
Pero you have to get over it. Facts are facts. The facts are: nasa America sila, nasa Pilipinas ka. At totoo naman, friends pa rin naman kayo, eh. Pero ang mga taong nalalayo sayo, sadyang nakakamiss lang talaga. Kasi iba yung real person, kaysa sa YM. Hayyy. Pero, we can keep it up guys. Kung paanong nagkikita pa rin kami ni Sam kahit grade 1 classmate ko siya at grade 1 din siya nawala... Yun lang yun.
I miss you very very much.
Buti na lang, kahit wala kayo dito ngayon, meron pa rin akong mga mabubuting kaibigan. Kaya hindi ako nalulungkot... Namimiss ko lang talaga kayo! Aww. I love you dudes.
:)
♥♥♥
Naranasan mo ba yung... malayo sayo yung dalawa sa best friends mo. Na yung dalawang yun ay kasama sa closest friends mo at friends mo since bata ka pa? At naranasan mo na ba yung at a moment biglang mamimiss mo sila ng sobra sobra? Bigla mong narerealize na... ilang taon pala talaga kayong biglang magkikita at magwowonder ka kung kailan kayo ulit magkikita at kung anong nangyayari na sa kanila?
Nangyayari sa akin ngayon.
SOBRA. Megay! Paupau! Miss na miss ko na talaga kayo. Grabe, naaalala ko pa ngayong gabi yung araw na pinaiyak niyo akong tatlo ni mara dahil sinasabi niyong iiwan niyo ako sa madaling panahon dahil kakailanganin niyong pumunta ng America. Pero ganun talaga ang buhay eh, people come and go. Pero sa totoo lang, they don't really go, kasi they stay within you naman kahit malayo sila. Or they leave something in you. Pero I mean, nandoon pa rin yun eh, yung kung anong meron kayo. Friendship. Pero nakakalungkot lang talaga na malayo kayo sa isa't isa.
Kaya siguro ayokong i-promote ng Pilipinas ang OFWs at ang migration eh. Maraming taong napaghihiwalay.
Pero you have to get over it. Facts are facts. The facts are: nasa America sila, nasa Pilipinas ka. At totoo naman, friends pa rin naman kayo, eh. Pero ang mga taong nalalayo sayo, sadyang nakakamiss lang talaga. Kasi iba yung real person, kaysa sa YM. Hayyy. Pero, we can keep it up guys. Kung paanong nagkikita pa rin kami ni Sam kahit grade 1 classmate ko siya at grade 1 din siya nawala... Yun lang yun.
I miss you very very much.
Buti na lang, kahit wala kayo dito ngayon, meron pa rin akong mga mabubuting kaibigan. Kaya hindi ako nalulungkot... Namimiss ko lang talaga kayo! Aww. I love you dudes.
:)
♥♥♥
lovelovelove,
eLise.
eLise.
♥♥♥
I miss you megaaaaay! :p
ReplyDelete