Nakakainis naman, o. Sa iilang tao na nga lang ako pwedeng magreklamo, ganon pa sila magreact ngayon. ERRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR. Ano baaaaaaa. Mas lalo tuloy ako naffrustrate. Hindi ko naman sinasabi yung mga frustrations ko sa ibang mga tao eh.
Life is a market game. Gusto ko bukas pa magblog ng ganto, pag nakapag-attend na ako ng econ thing, at may matutunan ako tungkol sa econ. Pero kasi, kanina, nag market game kami. Meron kaming maraming tin, sila wala. Importante ay magkaroon kami ng sapat na pagkain at maraming palakol.
Kaya ko sinasabing life is a market game, you need to determine kung ano ang importante, ano ang mayroon ka, at ano ang kailangan mo. Ayokong ibroaden yung econ thought since hindi iyon ang dumadaloy sa utak ko ngayon... Ang naiisip ko lang, ang pinagagagawa ko sa buhay, parang laro lang. Nagse-set ako ng goal. Inaalam natin kung ano ang kailangan natin. Ni-uutilize mo kung anong mayroon ka. Iniisip mo kung anong kailangan mong iproduce o i-trade.... Minsan mayroon kang surplus, sobra... Pero nagkukulang ka pa rin sa ibang aspeto. At hindi mo nafoforsee iyon... Sa huli, talo ka pa rin.
Well, natalo ang grupo namin sa econ. Sayang yung mga palakol namin nung third round.
Ang dami ko namang frustration sa buhay. Sayang kasi ang surplus na walang kwenta. Ayun, naffrustrate ako kasi nakakasayang yung mga pinagagawa ko na feeling ko, dapat hindi ko na pinagkakaabalahan. Parang, sayang yung oras at yung effort. Tsaka parang kumbaga, hindi ko narurun yung life market ko ng maayos. In fairness, yan ang naturo sa akin ng market game sa econ kanina. I-konek daw ba sa buhay.
Ay, hindi ko alam kung tama ba yung nagawa ko sa YM kanina. Feeling ko may naaaway ako. Kasi namaaan. Wala naman akong napagsasabihan ng frustrations ko nga eh. Nafrustrate lang ako lalo. Ayun. Nakokonsyensya ako kasi baka may nagawa akong masama. Lagoooooot. Sa tao: sorry, masama ang mood. naging frustrated lang, for a moment.
At, ayokong magreport sa magulang ko. Pinapag-report din nila ako ng nangyayari sakin. NO WAY. NOT NOW. Hayy. Ayoko ng tanong na... BAKIT? nanaman.
Kailangan ko nang solusyonan yung frustrations ko sa buhay eh. Ang gagawin ko na lang, wag magpafrustrate! Bahala na! Pag may problema, bahala na. Hindi kailangan magpastress o magpagalit. Pero ganto naman ako eh, may mga frustrations once in a while na gusto ilabas. AYUN. SALAMAT SA IYO BLOG. aylabyu.
:)
♥♥♥
Life is a market game. Gusto ko bukas pa magblog ng ganto, pag nakapag-attend na ako ng econ thing, at may matutunan ako tungkol sa econ. Pero kasi, kanina, nag market game kami. Meron kaming maraming tin, sila wala. Importante ay magkaroon kami ng sapat na pagkain at maraming palakol.
Kaya ko sinasabing life is a market game, you need to determine kung ano ang importante, ano ang mayroon ka, at ano ang kailangan mo. Ayokong ibroaden yung econ thought since hindi iyon ang dumadaloy sa utak ko ngayon... Ang naiisip ko lang, ang pinagagagawa ko sa buhay, parang laro lang. Nagse-set ako ng goal. Inaalam natin kung ano ang kailangan natin. Ni-uutilize mo kung anong mayroon ka. Iniisip mo kung anong kailangan mong iproduce o i-trade.... Minsan mayroon kang surplus, sobra... Pero nagkukulang ka pa rin sa ibang aspeto. At hindi mo nafoforsee iyon... Sa huli, talo ka pa rin.
Well, natalo ang grupo namin sa econ. Sayang yung mga palakol namin nung third round.
Ang dami ko namang frustration sa buhay. Sayang kasi ang surplus na walang kwenta. Ayun, naffrustrate ako kasi nakakasayang yung mga pinagagawa ko na feeling ko, dapat hindi ko na pinagkakaabalahan. Parang, sayang yung oras at yung effort. Tsaka parang kumbaga, hindi ko narurun yung life market ko ng maayos. In fairness, yan ang naturo sa akin ng market game sa econ kanina. I-konek daw ba sa buhay.
Ay, hindi ko alam kung tama ba yung nagawa ko sa YM kanina. Feeling ko may naaaway ako. Kasi namaaan. Wala naman akong napagsasabihan ng frustrations ko nga eh. Nafrustrate lang ako lalo. Ayun. Nakokonsyensya ako kasi baka may nagawa akong masama. Lagoooooot. Sa tao: sorry, masama ang mood. naging frustrated lang, for a moment.
At, ayokong magreport sa magulang ko. Pinapag-report din nila ako ng nangyayari sakin. NO WAY. NOT NOW. Hayy. Ayoko ng tanong na... BAKIT? nanaman.
Kailangan ko nang solusyonan yung frustrations ko sa buhay eh. Ang gagawin ko na lang, wag magpafrustrate! Bahala na! Pag may problema, bahala na. Hindi kailangan magpastress o magpagalit. Pero ganto naman ako eh, may mga frustrations once in a while na gusto ilabas. AYUN. SALAMAT SA IYO BLOG. aylabyu.
:)
♥♥♥
lovelovelove,
eLise.
eLise.
♥♥♥
No comments:
Post a Comment
Hello. Please feel free to comment but please enter your name. You must enter your name. okay?! Thank you very much. Do not forget to write your name.