Elizabeth Ann

Elizabeth Ann
I hope you'll enjoy viewing my online blog. This is my online diary. :)

Monday, April 20, 2009

graduates o9.

Ngayong araw, ang mga batch 2009 ay gumraduate na sa UPIS. Ayun. At, huhu, mawawala na yata sila sa UPIS kasi graduate na sila, at kami na ang seniors. Kahit ganoon yung speech ni Anjo, actually, amazing yung speech, kasi kahit sabihin pang kung ano ano man yun, totoo naman yung sinasabi ni Anjow eh. Hahaha. Valedictorian, wooo.

Anong naramdaman ko ngayong araw? Natuwa, nalungkot, at higit sa lahat, na-inspire. Bagamat marahil isa ito sa mga huling araw na makikita ko sila, nararamdaman ko, at malakas ang kutob ko na magkikita kita pa kaming muli. Paalam o9, see you next time.

Sa blog kong ito, marahil ay aalalahanin ko ang ilan sa mga taong kaibigan ko sa o9 na ngayo'y gumraduate na. Hmm. So, ang blog na ito'y inaalay ko sa inyo. Oha oha. :p

Ilan lang yung maisusulat ko, kasi wala akong picture niyong lahat. :p

Ayan, si Tara Mae Llavore. :]

Kamakailan lang ay naging kadaldalan ko siya at marami akong nalaman tungkol sa kanya at marami din siyang nalaman siguro tungkol sa akin. Kasi somehow, merong konek eh. Kaya ayooon. Marami siyang nakkwento sa akin at lahat lahat, kung may problema man siya, kung ano man yun, gusto ko talaga siyang matulungan, pero hindi ko alam kung paano. Para siyang nanay ko in a way kasi pareho sila ng nanay ko na naglalabas ng sama ng loob sa akin. Ayan. Pasensya, ate tara, kung wala akong gaanong maitulong o masabi dahil alam kong wala naman akong experience and everything. All I can do is support you lang, at pinapaalala ko sayo talaga na KAYA MO YAN. At maniwala ka talagang kaya mo yan. Alalalahanin mo ang letter ko forever. Be strong, cause life doesn't end here, life goes on, life starts anew. Ang lahat ng mga bagay na pumupukol sa atin ngayon, ay ang siyang nagpapalakas sa atin. Thank you ate tara, sa pagtulong ko sayo ay marami din akong natutunan. At sa pagtulong mo din sa akin. Thank you. :)

Okay, eto naman si Jansen Benavidez.

Nararamdaman ko na parang ang cheesy ng post kong ito. Hahaha.

Etong si Jansen, nakadaldalan ko lang din yan sa umaga. Kasama sa umaga o sa uwian. Hahaha. Nakatambay sa scidept upang manginain ng pagkain ni Maam Ramirez. O, aminin. Haha. Well, thank you lang din talaga. haha. Sana hindi na siya maging madrama, at double super congrats to you Jansen. Mabuting mabuti naman at okay ka na, ipagpatuloy. At oha, WAG MADRAMA. Hahaha. Anyway, patuloy nawa ang kwentuhan. :]

Marqui Nino Allan Dela Pena Lopez.

HAHAHA. FULL NAME?

Makmak. Haha. Isang taong bonding din ah. Magmula ng maging KA tayo. Maraming maraming salamat sa pagiging isang KUYA. Ikaw, marami ka ring nalaman sa akin sa isang taon ng ating pagsasama sa UPIS bilang mga partners sa kaperahan. Oh, diba. Hahaha. Aliw yung mga bonding moments eh. Buhatan cheparalooo. At natulungan mo rin ako sa ilang mga problema. At naalala mo pa? Natulungan din kita nung may problema ka. Yung, yon, alam mo na. AHAHAHA. Nag-alala ng mga ganung bagay eh noh. Alam ko, alam ko, magkikita pa tayo sa Eng'g, sabi mo yun eh. So, there. See you. :)

Ang valedictorian na si
Senando Angelo Rima Santiago

Eto, kilala ko na to since elem dahil rin sa mahiwagang KA. At since elem, hanga na ako sa katalinuhan at kasipagan nito. Oh diba Ninong, idol din kita? Haha. Natutuwa naman ako sa speech niya kanina. Kahit na, adobo at mukha DAWDAW nagsesermon, well, okay naman, totoo naman, at nakakatuwa. I hate you anjo! joke. Naaliw ako sa linyang: You're hurting my feelings. Natutunan ko sa kanila noong KA pa kami. Hahaha. Si Ninong, isang NERD na nakakahanga at isang makulit na taong nagsisilbing inspirasyon sa akin. Dahil talaga sa mga inspirasyon kong tulad niyo, pagbubutihan ko next year. I SWEAR.

At si
Ruth Joy Elec Magno.

Isang NERD. BWAHAHAHA. >:) Ona. Idol ko din to eh. Magaling na bata, pano mo ginawa yon! Dahil sayo din talaga, paghihirapan ko yun next year. Na-inspire ako sa mga nakikita kong umaakyat sa stage, parang sinasabi ng puso kong.... gusto ko din niyan.

Gumaganun? Ang chepar chepar. Si rjoy? wala na akong sasabihin diyan dito ngayon. Bwahaha. Basahin mo na lang ang chever kong sulat. Hahaha. At YES NAMAN NAKALUGAY SIYA at ang straight hair kamo. Tingnan mo mas maganda pa siya sakin. Ang haba ng hair! hahahaha. :)) Tsk tsk tssss. Ayoko na magsalita. Alam mo na yon NO.well..anyway.. bwaha. Dahil BS Mathematics ka *sambahin nawa, bs math* eto ang para saiyo: 30/2=?

Wahahaha. Nako mga ownayn. Graduate na kayo. Pero ayoko talaga magdrama kaya ito lang ang mensahe ko:

SEE YOU NEXT TIME! Ja ne! :)


lovelovelove,
eLise.

Sunday, April 19, 2009

childhood dreams of teriyaki and sugpo.

teriyaki and sugpo.

One of my childhood dreams was to have my own restaurant or cafe called CAFELISSE. Yeah, that's why my blog is named CAFELISSE. The name was adapted from the name of the cafe in SM North long ago, Cafe Elise. Few facts, pero parang ngayon ko lang nasabi.

Ever since I was young, I wanted to have a restaurant or cafe. I learned to bake some cakes, make good instant coffee for my parents, and I tried to cook some dishes. Today, I want to share 2 dishes that I cooked this month. It is my pork teriyaki and my sugpo (shrimp) in oyster sauce (tinuro ni mama).

Sugpo (Shrimp) in oyster sauce.
April 10, 2009.

This is shrimp or sugpo in oyster sauce. This is 2 kilograms of sugpo in oyster sauce. It's easy to cook this one, but to cook 2 kilos of shrimp, it takes a lot of time. My mother's birthday is April 10, good friday of the holy week. My mother
taught me how to cook these shrimps because I wanted to and because I told her that I would be the one to cook because it's her birthday. I really wanted to learn cooking this recipe before. It's one of my favorites, shrimps in sweet sauce, it's so delicious and yummy! Once presented in front of my cousins, voilah! It *poofed* and it was gone before dinner. And that's 2 kilograms, 450 pesos per kilo. It's somehow expensive but it's not bad because it is delicious and it's a special treat. Haha. When I told my friends, they wanted to taste it, but I can't give them because it's gone. My father liked it too, and he commented my cooking. *Plus points for an aspiring cook* I feel delighted and honored. Aww.

Pork Teriyaki and Veggies.
April 19, 2009.


I actually cooked veggies as side dishes and fried pork that tasted something like grilled pork teriyaki. Haha. It tastes good! Special thanks to the marinade, but that is not all. I used the marinade, but if you don't know how to cook and to put some other stuff in it, maybe the taste won't sink in the pork chop. It actually tasted really good and my father said "I wasn't expecting for something this delicious." The vegetables were good too. Bean sprouts, cabbage, carrots and onions. Sauted. Tada! Do you see the nice presentation? Hehehe. Why was I cooking anyway? My parents brought Renren to the hospital and I was in charge of cooking. I didn't like to cook breaded porkchop (tastes like nothing) or pork steak (adobo taste, sawa na ako) so I tried to cook something teriyaki-like. Yeah! I made it! Though it is hard to cook these pork chops because it's a kilogram of pork chops and I need to cook it three by three, and it's so hot, my sweat's coming (but it doesn't pour like rain. gosh), I was able to cook delicious pork teriyaki! WOOOOH! My dad commented me again. Mom was jealous. I was going to cook every day, dad said. But, I said I was only going to cook every week, that's for sure. Because I don't think I have time every day. Haha. (Am I a busy person? No, I just wake up a little late, and go home late too.) A step forward to creating my restaurant! WEEHOO.

I was already planning my 16th birthday. I will cook shrimps and pasta. And pork teriyaki maybe. Also, I want karaoke in the house. Haha. August FIFTEEN!! Am I that excited? I think so? Haha.

Oh! Before I forget, I would like to share another step to another dream of mine. Another dream of mine is about my singing career. Haha. "singing career" :))) Hehehehe. This morning, I was singing in the sunday mass at hardin ng rosas, we were part of the choir. The priest told me, father Anil, the indian:

"You were singing at the mass earlier. You sing in all the masses and you will become a big singer."

I was shocked, I'm afraid I wasn't able to tell him that: "father, I wan't to be part of the UP Diliman choir" ... as in any of those choirs, esp, father Gboy's choir. :p

Aww. I was inspired. I will sing. I will. I promise.

:)


lovelovelove,
eLise.

Saturday, April 18, 2009

a bit of fashion from divisoria. :)


A bit of fashion from Divisoria.

This is what I got from not attending my review class today, which is I think PHYSICS, and going to divisoria just to buy 2 dresses, I could not buy anything else. It's not my call. I can't do anything but follow and buy dresses that make my eyes water. Hehehe.

So, what do you think about the outfit? Papakita ko pa yung other outfits later on, pero as of now, parang sneek peek palang yan kasi di ko pa tinatanggal ang jacket. (eh ano kung tanggalin ko?) It's kind of korean-inspired daw. (Eh kasi nanonood akong koreanovela). Pero I like that dress, ruffles ruffles layered and nice cloth. Don't worry, I will wear that soon. ABANGAN ah?:)

Nagsisisi ba ako na hindi ako pumasok? Hindi ko alam. Hindi siguro. Kasi physics yun kaya maaari kong mareview ng self review at tinatamad talaga ako pumasok at nag enjoy ako sa divisoria. Pero oo din siguro. Kasi physics nga yun at nawalan ako ng chance na mag enjoy sa pag-aaral. Enjoy kasi physics, sabi ko gusto ko yung pasukan. At nag-away kami ni papa kaya medyo nagsisisi ako. Oo din kasi balita ko first day nila Allan, sa Abada daw si Allan, so di ko sila nakita. Anything else, la. Bahala na. :)


lovelovelove,
eLise.

Monday, April 13, 2009

a not-so-fun experts day.

april 13, 2009.

monday the thirteenth.

actually, I don't really want to talk about this day, today. I think, this day is one of my most embarassing day at experts, embarassing dahil sa katabi kong halimaw. grrr.

at last pumasok na si chad. thank goodness. i think. sana.
every other day daw siya papasok, fine.

di ako maka-get-over sa nangyari ngayong araw na ito. napaka-disturbed ko dahil dito at napaka inis na inis ako sa sarili ko dahil dito.

maaga naman akong pumasok at nakipagdaldalan pa ko, pero inaantok ako sa Math 2 word problems. lalang. nakakaantok, tapos natakot ako sa sinabi ng teacher about sa outfit. naisipan ko kasi na mag dress-like outfit at mag shorts sa ilalim, hindi siya pants, di siya super ikli pero above knee siya. well the teacher said something about the outfit and may dress code yata.... ayun nagtinginan kami ng mga taga St. Scholastica at yung isang taga Miriam. Sina Pia, Judith (alam ko yun name niya) tapos si Trish. Well kasi nagshoshorts din yung mga yun. Pero well di naman super ikli eh. Sayang yung plano naming pumorma. Okay, mission failed. HAHA. and so natakot ako at magpapants na ko bukas. FINE.

syempre everyday ay may test at siguro naman isa sa mga pinagagagawa lang naman talaga namin kasi ni Daryll ay magpataasan ng scores.... Math kanina so I think, well.... chance niya!! Sige na magpaparty ka na! Haha. Kasi nag-test... Time limit 6 mins tapos sobrang nasa question 3 pa lang ata ako tapos ang tanga tanga ko talaga. *Self pity?* Ang tanga tanga ko talaga. *sorry ganito talaga ako*... Kasi nag solve ako. Ang bagal ko magbasa. Na-stun na ako sa the rest of the questions at ni hindi ko na nagawa mag shotgun. BUWISIT. so 1 lang ako.. si Daryll 6/7. Oo na. HIGH SCORER KA NA. . Haha. Bitter, amp. Si Chading, 4. Okay so 1 ako at proud ako dun. *parents!! don't read my blog! papa, wag ka mapapadaan dito, malalagot ako!!*

So ayun di ko talaga matake, naiinis ako sa sarili ko lang. WAHHH. Sige na talaga, daryll magpa-party ka na at wag mong kalimutang imbitahin ako sa party mo dahil dyan. HAHA.

Next thing... that happened.. Ohwell. INFO. INFO. INFO. inaantok pa naman ako at ayaw gumana ng utak ko. hayaan. bahala na mag-aaral na lang ako sometime. babawi ako or something. sana. sana. pero inantok ako at gusto sumuko ng utak ko. tinatamad ako, lalo na sa clock problems. ANYWAAAAAAAAAAAAY. I've got to feel na SUMMER NGAYON.

Ang totoong dahilan ko daw o yata sa pag-enroll sa review center ay 1) para makalabas ng bahay 2) para makapaglakwatsa 3) dahil sa baon 4) dahil aircon 5) para makameet new people. PERIOD.

LAST pKA MEETING. It was so SAD and SAD and REALLY SAD na maiiyak na ako dahil dito. Last KA meeting na daw *yata* ito at di ako nakaattend kasi biglang 11 am yung meeting. Akala ko talaga 1 pm. 1 pm ang sabi ni ate Lou dati, eh di talaga ako makakadating ng 11... 1 talaga eh. So ayun... After ng review ko, tapos na rin yung meeting... No use. I was left staring blankly at my phone, sitting sa KFC mag isa at nalulungkot. ANG TAGAL KASI NI CHAD AT DARYLL!!!

So ayun nakakita ako ng isang classmate, si Nico from San Beda. (Siyempre kilala ko na, pati mga ilang lalaki dun, si Jomari, Paolo, Miki, RJ, Neil) bwahaha. So nakikipagkwentuhan ako kina Chad at Daryll. Tapos sinasabi nila malandi daw ako. I don't take it badly naman kung sila ang nagsasabi, Chading pa.

Kasi naman nung sa review, sabi nung isang girl from St. Scholastica (yung maraming friends na boy sa review center...) sabi sakin...

"Dami mo ka-date ah."

REAKSYON: natawa ko grabe. nakakatawa talaga eh. di ako makapaniwalang nasabihan ako ng ganun tapos si Chading pa yung kasama ko. BWAHAHA talaga. Mukha bang hindi bading si Chad para masabihan ako ng ganun?? HAHAHA. katawa. sobrang natawa kami ni chading. Sobrang, sobra.

at nako, eto well open up lang. kasi si Chading at Daryll, sabi nila... magagalit daw si *someone* dahil "ang dami ko daw nilalandi" (in short new friends) at dahil kanina nagpahug *daw* pa ko kay chading. nabanggit ko lang...

"Wala naman siyang pakialam eh. This is my life."

Chad: "May buhay ka pala??"

Well baka kasi mabalitaan ng iba tapos may maisip kayo, pero, gusto ko lang i-share yung opinion ko at i-explain yang line na yan...Kasi gusto ko lang sabihin na buhay ko naman kasi to, at bakit ba laging kailangan sabihin na "magagalit si ganyan, magseselos si ganyan...lagot ako kay ganyan, lagot ka kay ganyan" no offense talaga sa kanya, di naman niya siguro kasi kasalanan. pero, hindi naman nga kasi kami, at well, yun lang, I want to have my own life, bakit kailangang ikabit yung pangalan ko at ikabit sa ginagawa ko yung pangalan ng ibang tao? yun lang... kasi hindi lang naman sina chad at daryll ang nang-aasar sa akin sa kanya... pero... i want my OWN life... para kasing pag may ginagawa ako.... lagi na lang.. lagi na lang eh.... no offense talaga, i don't mean anything bad sakanya... pero don't make me feel like I'm bounded by someone.... na may magko-control at magpipigil sa mga gusto kong gawin. Lalang. ganun kasi yung impression sa akin ng pang-aasar nila...At naaasar lang ako. Ayoko naman kasing naiinvolve sa mga love cheparness ng mga tao. Peace out, friend. Sorry sa nashare ko kung malulungkot ka. Wag ka malungkot.

Sabihin niyo talaga kung offensive yung post ko, awayin niyo na ko kung offensive to... Just tell me lang talaga. Just sharing... I want my own life, my own love life din. BWAHA. *joke, joke, joke.*

Next is.. ayun. paalis kaming KFC nakita ko si jansen at ilang mga o9. Well yea. Pinakita niya sakin grad pics, eh yung iba kaya anong itsura... hahaha. :)) Nung paalis na kami, nakita kasi namin si *insert name*, tapos lalalala. kalokohan ni Chad, kinausap ni Chad si *insert name*. tapos paalis na kami, sabi ni Daryll may naiwan siya. *ows talaga* then saglit lumabas lang kami ni chad, bumalik lang kami... tapos sabi ni chad tanungin ko si daryll kung sabay na ba sya, aantayin pa siya or something... well... hmm... so umakyat ako tapos tinanong ko sya. tapos sabi niya sabay na siya eh parang nag-uusap pa sila. OMG, may nasira ba ako.. HAHA. joke. well anyway... end of KFC...

bonding with chad. school. moneys to anjoe. dibidi to jooy. talkie talkie to ate lulu... puntang siyaping senter. nagpaprint at nag proof read ng gay zombie story ni chad na well, exciting yung last chapter. well nakaka-excite siya magsulat kasi parang hahanapin mo yung next event. *don't worry di ako na-excite dahil dun sa fact na gay love yun*... hehe. pero well. inspired to write my story....

and i tried. that's the end of the not-so-fun day.

:)


lovelovelove,
eLise.