Ang kabataan ay ang pag-asa ng bayan.
---------------------------------
Matagal nang kasabihan na ang kabataan ay pag-asa ng bayan. Okay. So, sinasabi na ang kabataan, ay pag-asa ng mahal nating bayan.
Umaasa ang mga Pilipino na nasa kabataan magmumula ang pagbabago, pag-unlad, reporma marahil... Panibagong buhay ng Pilipinas. Mataas ang ekspektasyon sa kabataan. Sapagkat, pinapag-aral ang kabataan, at umaasang mula rito ay magkakaroon ang bayan ng panibagong pag-asa... kasi ang panibagong henerasyon marahil ay makapagdadala ng pag-unlad... (gaya nga ng sabi ko kanina... umuulit ba?:p)
Ilang henerasyon na ba ng kabataan ang nagdaan? Ilang henerasyon na ba ng "pag-asa ng bayan" ang nagdaan??? Hindi ba parang napakaraming henerasyon na ng kabataan ang nagdaan mula pa nang magsimula ang kasabihang iyan? Ngunit, anong nangyayari ngayon, nagkakaroon ba ng tunay na pagbabago, tunay na reporma, tunay na pag-unlad??
Hindi naman sa sinasabi kong walang ginagawa ang kabataan, pero para kasing in general ay walang nakikitang pagbabago...
Ang tanong ko ngayon... Paano kung ang mga kabataan ngayon ay pareho lamang sa mga taong nauna noon? Ang ibig kong sabihin... kung pareho lang din ang ating mga pagkakamaling gagawin... Kung ang mga nangyayari sa Pilipinas ay makikita o namamanifest rin sa mga maliliit na lipunang gaya ng sa eskuwelahan.
Kung ano ang naging pagkakamali nila ay magiging pagkakamali o pagkakamali rin natin ngayon... Magiging isang siklo (o never ending cycle) lamang ang mangyayari... Paulit-ulit lamang... at paano ang pag-asa? Mayroon pa bang pag-asa kung magiging isang paulit-ulit na siklo lamang ang ating pinupuntahan....??
Nasaan na ang pag-asang hinahatid ng kabataan? Sineseryoso at pinapatunayan nga ba natin bilang kabataan na tayo ay "pag-asa ng bayan"? Pinapagbutihan nga ba natin ang pag-aaral na ineexpect nilang ating ginagawa para sa bansa? (I mean... that's the least they can expect from us eh.) Ginagawa ba natin kung ano ang tama o sumasabay na rin lamang tayo sa daloy ng panahon.... Sa agos ng mga pangyayari... At hindi na iniisip kung anong tama, mali, nakabubuti???
Isang mahalagang meron siguro sa kabataan ay... sa kabataan nagsisimula ang ating values o pagpapahalaga na dadalhin natin hanggang tayo'y tumanda. Ang values na ito ay mahalaga kung paano tayo mabubuhay, magdedesisyon... Ang values na dadalhin natin hanggang sa ating pagtanda ay napakaimportante...
Ilang taon ka na ngayon? Ilang taon na tayo ngayon? Marahil ilang taon na lamang ay tatanda na rin tayo tulad ng mga ibang tao sa paligid natin ngayon. Marahil ay habang tayo ngayon ay maituturing pang "kabataan" ay patunayan natin na tayo ay "pag-asa" talaga ng bayan... Huwag natin sayangin ang ating kabataan. Habang tayo ay bata pa, isipin na natin ang tama't mali. Ang tamang values, etc... Hindi natin gustong maging isang "never ending cycle" ang mga pangyayari rito... Nagnanais tayo ng pagbabago, at ang pagbabagong iyon, marahil, ay maaaring magmula sa atin, sa kabataan.
Mabuhay. Mabuhay ang kabataan!! :p
---------------------------------
Matagal nang kasabihan na ang kabataan ay pag-asa ng bayan. Okay. So, sinasabi na ang kabataan, ay pag-asa ng mahal nating bayan.
Umaasa ang mga Pilipino na nasa kabataan magmumula ang pagbabago, pag-unlad, reporma marahil... Panibagong buhay ng Pilipinas. Mataas ang ekspektasyon sa kabataan. Sapagkat, pinapag-aral ang kabataan, at umaasang mula rito ay magkakaroon ang bayan ng panibagong pag-asa... kasi ang panibagong henerasyon marahil ay makapagdadala ng pag-unlad... (gaya nga ng sabi ko kanina... umuulit ba?:p)
Ilang henerasyon na ba ng kabataan ang nagdaan? Ilang henerasyon na ba ng "pag-asa ng bayan" ang nagdaan??? Hindi ba parang napakaraming henerasyon na ng kabataan ang nagdaan mula pa nang magsimula ang kasabihang iyan? Ngunit, anong nangyayari ngayon, nagkakaroon ba ng tunay na pagbabago, tunay na reporma, tunay na pag-unlad??
Hindi naman sa sinasabi kong walang ginagawa ang kabataan, pero para kasing in general ay walang nakikitang pagbabago...
Ang tanong ko ngayon... Paano kung ang mga kabataan ngayon ay pareho lamang sa mga taong nauna noon? Ang ibig kong sabihin... kung pareho lang din ang ating mga pagkakamaling gagawin... Kung ang mga nangyayari sa Pilipinas ay makikita o namamanifest rin sa mga maliliit na lipunang gaya ng sa eskuwelahan.
Kung ano ang naging pagkakamali nila ay magiging pagkakamali o pagkakamali rin natin ngayon... Magiging isang siklo (o never ending cycle) lamang ang mangyayari... Paulit-ulit lamang... at paano ang pag-asa? Mayroon pa bang pag-asa kung magiging isang paulit-ulit na siklo lamang ang ating pinupuntahan....??
Nasaan na ang pag-asang hinahatid ng kabataan? Sineseryoso at pinapatunayan nga ba natin bilang kabataan na tayo ay "pag-asa ng bayan"? Pinapagbutihan nga ba natin ang pag-aaral na ineexpect nilang ating ginagawa para sa bansa? (I mean... that's the least they can expect from us eh.) Ginagawa ba natin kung ano ang tama o sumasabay na rin lamang tayo sa daloy ng panahon.... Sa agos ng mga pangyayari... At hindi na iniisip kung anong tama, mali, nakabubuti???
Isang mahalagang meron siguro sa kabataan ay... sa kabataan nagsisimula ang ating values o pagpapahalaga na dadalhin natin hanggang tayo'y tumanda. Ang values na ito ay mahalaga kung paano tayo mabubuhay, magdedesisyon... Ang values na dadalhin natin hanggang sa ating pagtanda ay napakaimportante...
Ilang taon ka na ngayon? Ilang taon na tayo ngayon? Marahil ilang taon na lamang ay tatanda na rin tayo tulad ng mga ibang tao sa paligid natin ngayon. Marahil ay habang tayo ngayon ay maituturing pang "kabataan" ay patunayan natin na tayo ay "pag-asa" talaga ng bayan... Huwag natin sayangin ang ating kabataan. Habang tayo ay bata pa, isipin na natin ang tama't mali. Ang tamang values, etc... Hindi natin gustong maging isang "never ending cycle" ang mga pangyayari rito... Nagnanais tayo ng pagbabago, at ang pagbabagong iyon, marahil, ay maaaring magmula sa atin, sa kabataan.
Mabuhay. Mabuhay ang kabataan!! :p
♥♥♥
lovelovelove,
eLise.
eLise.
♥♥♥
No comments:
Post a Comment
Hello. Please feel free to comment but please enter your name. You must enter your name. okay?! Thank you very much. Do not forget to write your name.