Dalawang oras sa tapat ng sikat ng araw.
Day 2. May 13, 2009.
Ngayong araw,... Day 2 na namin, at nandito pa rin kami sa Marine Station ng La Salle sa Lian, Batangas. Kaninang umaga, dapat aakyat kami sa bundok ni papa ng mga 6:00 AM. Subalit, hindi ako nagising, kaya naman hindi kami natuloy sa pag-akyat sa bundok.
7:30 AM nang ako ay magising. Inaasikaso ni papa ang gagamitin niya para sa field, pinag-iisipan kung anong gagawin ngayong umaga at kung ano pa man. Napag-desisyonang magka-kayak kami sa dagat ngayong umaga para kunin yung mga depth ng specific points sa dagat, tapos para mag-survey na rin... seagrass beds, coral reefs, sandy and muddy points, rocky points. Whatsoever.
So, 8:30 AM nang magsimula ang pagtransect. Si ate pau ang taga-measure, si papa ang taga-sagwan, ako ang taga-sulat, enter sa GPS, time-depth-waypoint-remarks. So, ako ang taga-sulat ng data. Okay, okay, so science chever mode. Alalay lang, taga sulat lang naman.
Pero heto, grabe.... DALAWANG ORAS. Oo, dalawang oras. 2 hours and 15 minutes. 8:30 AM to 11:00 AM. Hindi ba nakakatuwang magkayak at magbangka? Nakakatuwa naman diba? Mga 30 mins papunta sa beach tapos 30 mins pabalik. Nung nasa Zambales kami masaya naman... Pati mas mabilis dun, pero mejo boring yun. Hahaha. Dito, kasi kahapon, nagbangka kami from 1:30 PM to 4 yata. 2 hours and 30 mins kami nasa bangka kahapon. Bangka sa gitna ng dagat ah. Ngayon naman, Dalawang oras kami na nasa kayak... medyo ang taas ng sikat ng araw at ang sakit sa balat. Hahahaha. Nasa kayak kami, nasa gitna ng dagat... Nagttransect. Hahaha. Sakit. Sabi nga ni papa baka nagka-heat stroke na ako... Hindi naman. Pero yun. INIT lang talaga. Anyway, masaya naman. Nag-eenjoy naman ako na may ginagawa. :p
Naka 75 points kami sa dagat. Astig diba? Hahahaha! :))
Kaso ang ewan dun sa dalawang oras dun, di ako lumublob ng dagat, sinusunog lang talaga ako ng tatay ko. Para sabihing nagmana ako sa kanya. HAHAHAHA.
Mamayang 1:30 babalik kami sa dagat. Mag-mamark kami ng quadrant doon. Somewhere there. Mag-iistasyon na siguro kami. Sana makalublob ako na! Snorkeling. :p
Nagpapakabait ako dito para ako ay isama ulit ng tatay ko dito ng madalas. Syempre gusto kong sumama, kasi kahit pabalik balik dito, dagat yan eh. Masaya namang bumalik balik sa dagat dito..
12:54 PM.
--- ann-elizabeth.
Ang Multo ng Nakaraan.
P.S.
Nahihirapan ako dito kahapon, kagabi, hindi ako masyadong makatulog. May aaminin ako. Nagagambala kasi ako dito... Lagi kong nakikita ang pangalang *** at naaalala ko ang mga bagay na hindi ko dapat maalala, ang mga bagay na hindi ko dapat naiisip. Hindi ito kilig moment, nakakalungkot pag naiisip ko yun. Napaka-disturbing. Iniisip ko kung paano nangyari sa lugar na ito ang mga bagay na nakagulo sa aming pamilya. Lagi ko kasi naririnig, nakikita pangalan niya, malamang nandito pa kasi siya kadalasan. Hayun. Naiisip ko, nandito pa siya, nag-uusap pa sila, patuloy pa rin kaya..? At, paano kaya nagsimula sa lugar na ito ang lahat ng kabaliwang nangyari in the past years... It pains. It pains. Hindi ako natatakot sa multo ng isang prof dito. Natatakot ako sa multo ng isang babaeng... hindi ko pa rin mapatay sa isipan ko lalo na't naririto ako.
... Wala akong sasabihin kay mama. Ayokong... magulo isipan niya. Hay.
12:59 PM.
--- ann-elizabeth.
:)
Day 2. May 13, 2009.
Ngayong araw,... Day 2 na namin, at nandito pa rin kami sa Marine Station ng La Salle sa Lian, Batangas. Kaninang umaga, dapat aakyat kami sa bundok ni papa ng mga 6:00 AM. Subalit, hindi ako nagising, kaya naman hindi kami natuloy sa pag-akyat sa bundok.
7:30 AM nang ako ay magising. Inaasikaso ni papa ang gagamitin niya para sa field, pinag-iisipan kung anong gagawin ngayong umaga at kung ano pa man. Napag-desisyonang magka-kayak kami sa dagat ngayong umaga para kunin yung mga depth ng specific points sa dagat, tapos para mag-survey na rin... seagrass beds, coral reefs, sandy and muddy points, rocky points. Whatsoever.
So, 8:30 AM nang magsimula ang pagtransect. Si ate pau ang taga-measure, si papa ang taga-sagwan, ako ang taga-sulat, enter sa GPS, time-depth-waypoint-remarks. So, ako ang taga-sulat ng data. Okay, okay, so science chever mode. Alalay lang, taga sulat lang naman.
Pero heto, grabe.... DALAWANG ORAS. Oo, dalawang oras. 2 hours and 15 minutes. 8:30 AM to 11:00 AM. Hindi ba nakakatuwang magkayak at magbangka? Nakakatuwa naman diba? Mga 30 mins papunta sa beach tapos 30 mins pabalik. Nung nasa Zambales kami masaya naman... Pati mas mabilis dun, pero mejo boring yun. Hahaha. Dito, kasi kahapon, nagbangka kami from 1:30 PM to 4 yata. 2 hours and 30 mins kami nasa bangka kahapon. Bangka sa gitna ng dagat ah. Ngayon naman, Dalawang oras kami na nasa kayak... medyo ang taas ng sikat ng araw at ang sakit sa balat. Hahahaha. Nasa kayak kami, nasa gitna ng dagat... Nagttransect. Hahaha. Sakit. Sabi nga ni papa baka nagka-heat stroke na ako... Hindi naman. Pero yun. INIT lang talaga. Anyway, masaya naman. Nag-eenjoy naman ako na may ginagawa. :p
Naka 75 points kami sa dagat. Astig diba? Hahahaha! :))
Kaso ang ewan dun sa dalawang oras dun, di ako lumublob ng dagat, sinusunog lang talaga ako ng tatay ko. Para sabihing nagmana ako sa kanya. HAHAHAHA.
Mamayang 1:30 babalik kami sa dagat. Mag-mamark kami ng quadrant doon. Somewhere there. Mag-iistasyon na siguro kami. Sana makalublob ako na! Snorkeling. :p
Nagpapakabait ako dito para ako ay isama ulit ng tatay ko dito ng madalas. Syempre gusto kong sumama, kasi kahit pabalik balik dito, dagat yan eh. Masaya namang bumalik balik sa dagat dito..
12:54 PM.
--- ann-elizabeth.
Ang Multo ng Nakaraan.
P.S.
Nahihirapan ako dito kahapon, kagabi, hindi ako masyadong makatulog. May aaminin ako. Nagagambala kasi ako dito... Lagi kong nakikita ang pangalang *** at naaalala ko ang mga bagay na hindi ko dapat maalala, ang mga bagay na hindi ko dapat naiisip. Hindi ito kilig moment, nakakalungkot pag naiisip ko yun. Napaka-disturbing. Iniisip ko kung paano nangyari sa lugar na ito ang mga bagay na nakagulo sa aming pamilya. Lagi ko kasi naririnig, nakikita pangalan niya, malamang nandito pa kasi siya kadalasan. Hayun. Naiisip ko, nandito pa siya, nag-uusap pa sila, patuloy pa rin kaya..? At, paano kaya nagsimula sa lugar na ito ang lahat ng kabaliwang nangyari in the past years... It pains. It pains. Hindi ako natatakot sa multo ng isang prof dito. Natatakot ako sa multo ng isang babaeng... hindi ko pa rin mapatay sa isipan ko lalo na't naririto ako.
... Wala akong sasabihin kay mama. Ayokong... magulo isipan niya. Hay.
12:59 PM.
--- ann-elizabeth.
:)
♥♥♥
lovelovelove,
eLise.
eLise.
♥♥♥
No comments:
Post a Comment
Hello. Please feel free to comment but please enter your name. You must enter your name. okay?! Thank you very much. Do not forget to write your name.